Jak w tytule. Najciekawsze Waszym zdaniem propozycje płytowe poświęcone Mistrzowi - nagrania studyjne i koncertowe.
Wklejajcie wszystko, co uważacie za najbardziej wartościowe i godne polecenia.

Na dobry początek dwie propozycje: pierwsza to słynny album wydany przez Qwest/Reprise w 1994 z Herbie Hancock'em, Wayne
Shorter'em, Ron'em Carter'em, Wallace Roney'm i Tony Williams'em - znakomita płyta z sześcioma nagraniami studyjnymi i
ponad piętnasto minutową, koncertową wersją 'All Blues' - "A Tribute to Miles" / A Celebration of The Life & Music of Miles Davis.
Druga płyta, to w całości koncert z Birdland z 26 maja 1998 roku - "Endless Miles". Tutaj również cała plejada gwiazd i znakomita atmosfera koncertowych nagrań, a w rolach głównych występują m.in. Dave Liebman, Don Alias, Geri Allen, Bob Berg, Randy Brecker, Jimmy Cobb, George Coleman, Al Foster, Gary Peacock, Wallace Roney i inni... Płytę wydała wytwórnia Encoded Music N2K.



Pozdr, M.

Panie przodem ...

Cassandra Wilson: Traveling Miles

Shirley Horn: I Remember Miles

Kapitalna sprawa !

Interesujące odczytanie elektrycznego MD - Mark Isham

I jeszcze dla miłośników wytwórni audiofilskich. Mam ten album na zwykłym CD, jakość dźwięku jest bardzo dobra, a muzycznie - no cóż, nie ma rewelacji. Ale do albumu z Wallacem Rooneyem, który wymienił MarkN trochę daleko.

Użytkownik Jarzabek edytował ten post 16.01.2012 - 19:46

Następne niezłe koncertowe wydanie, tym razem kwintet z Włoch - Enrico Rava Quintet - "Plays Miles Davis"
Bardzo fajna płytka; pięć standardów zagranych tradycyjnie, bopowo, awangardowo, w ciepłych klimatach, ze śmiesznym momentem w Bye Bye Blackbird ;). Znakomita realizacja techniczna nagrania cieszy w parze z muzyką przedstawioną przez czołowych wymiataczy włoskiej sceny jazzowej. Słuchamy: "Bye Bye Blackbird", "There Is No You", "Milestones", "Blue In Green" i "When Lights Are Low". W rolach głównych: Enrico Rava, Paulo Fresu, Stefano Bollani, Enzo Pietropaoli i Roberto Gatto. Płytkę wydała francuska Label Bleu, i jest to naprawdę piękne wydanie. Do kompletu dołączony jest katalog dobrej jakości zdjęć z tego słynnego festiwalu - Montreal, 05/JUL/2001.
Trzeci utwór na płycie to ponad szesnasto-minutowy "Milestones", który jest moim zdaniem, wyróżniającym się punktem programu i to on właśnie został wysłuchany przeze mnie kilkakrotnie. Bardzo dobra płyta. Rekomendacja!

Corey Wilkes - Kind Of Miles – Live At The Velvet Lounge

Alain Brunet ---"I Remember Miles "(Didgeridoo Project Live)

Jest jeszcze kilka płyt typu "Tribute to Miles ..." , które zainteresowanym mogę polecić.
W 1992 r. Benny Golson nagrał płytę "I Remember Miles" w składzie: B.Golson-ts, Eddie Henderson-tp, Curtis Fuller-tb, Mulgrew Miller-p, Ray Drummond-b, Tony Reedus-dr.
Kilka lat temu płytę "Dear Miles" nagrał kwartet Rona Cartera, w którym obok szefa grali Stephen Scott-p, Peyton Crossley-dr i Roger Squitero-percc.
Obie te płyty są dobre, acz niezbyt odkrywcze.
Jeżeli chcecie posłuchać nieco bardziej zakręconej muzyki z repertuaru Milesa to zainteresujcie się płytą "Selim Sivad – A Tribute to Miles Davis" nagraną w 1998 r. przez World Saxophone Quartet z udziałem Jack DeJohnette'a i trzech afrykańskich perkusjonalistów.
Możecie również zajrzeć do dwupłytowego albumu "Upriver - Yo Miles!" firmowanego przez aranżera i gitarzystę Henry Kaisera i trębacza Wadada Leo Smitha, na którym grają również m.in. Tom Coster-keybs, Greg Osby-as, John Tchicai-ss,ts, Steve Smith-dr i Zakir Hussain-tabla, percc. Album ten jest trzecim z serii "Yo Miles!" nagranej przez Wadadę i Kaisera, ale pozostałych dwóch nie znam.
Nie wątpię, że wszystkie te płyty są w dalszym ciągu do kupienia w sieci, więc bliższe dane wraz z wyglądem okładek bez kłopotu znajdziecie.

Elektrycznie z High Note Records - Russell Gun - "Plays Miles".
Płytka z 2007 roku i trębacz Russell Gunn wraz z zespołem The Elektrik Butterfly Band: Orrin Evans/keyboards, Mark Kelley/bass, Montez Coleman/drums, Kahlil Kwame Bell/percussion. Słuchamy: "Tutu", "Bitches Brew", "Blue in Green", "Footprints", "Nardis", "All Blues", "Eighty One" i jednej własnej kompozycji lidera "New New Blues". Bardzo nowocześnie i z potężnym basem w kwestii realizacji nagrania.




Na deser ponownie elektryka, lecz tym razem coś szczególnego. Dwadzieścia sześć kompozycji na dwóch CD, zagranych według
oryginalnej koncepcji perkusisty Gerry Gibbs'a i zespołu The Electric Thrasher Orchestra. Nowe życie i świeża dawka energii w klasycznych, fusion'owych kompozycjach Miles'a. Płyta ta uzyskała bardzo dużą aprobatę i uznanie wśród muzyków z najwyższej półki grających i będących w zespole Davis'a w latach 1967-1975.
Kilka cytatów na temat w/w płyty będących zarazem jak najbardziej gorącą rekomendacją:

Airto Moreira - "This is something I know is a very hard hard task for any musicians: a tribute to Miles Davis. The hardest is to duplicate the sound and the energy of the group in which I played with Miles for 2.5 years, and it's almost impossible to achieve. But to my suprise when I finished listening to what Gerry Gibbs created, I realized that it is very close to what we were doing at that time, which is going to make a lot of people feel good. Congratulations!"

Dave Liebman - "I know Gerry is a great and burning drummer; but he has also been a very astute organizer of projects over the years. This latest one playing much of the music of Miles Davis, circa 1967-75 is more than just a tribute. It accurately replicates the music with the notes, feel and ambiance but it's more than that because of Gerry's
non stop fiery drumming as well as the great sidemen who play so well. This is a look back but also forward at the same time".

Lenny White - "Hey Gerry: I got the CD's and man - the Miles thing is great. A different slant on the music and it works. The band has a very loose and open sound. I really liked it. It keeps Miles' music alive. Good job...Best, Lenny".

Oprócz w/w artystów, do słów uznania przyłączyli się swoim komentarzem: Bennie Maupin, Gary Bartz, Billy Hart, Ndugu Chancler.

Wielbiciele elektrycznej ery Milesa Davisa, Franka Zappy, Mahavishnu Orchestra, Chicka Corei i innych nie będą zawiedzeni muzyką na tym znakomitym podwójnym wydaniu CD.



http://www.allaboutjazz.com/php/news.php?id=53391
http://www.jazzchicago.net/reviews/2010/QuickHits7.html



Pozdr, M.

Użytkownik MarkN edytował ten post 22.01.2012 - 15:52

Czesto wracam do tego albumu, dla mnie super.

Dwa 'kolorowe' spojrzenia pod 'okiem' puzonisty Conrada Herwiga z całą plejadą latynoskich gwiazd wielkiego formatu:
Dwie płyty, cykl koncertów, Blue Note, 6-8 marzec 2003 rok, Nowy Jork.

Inżynierowie nagrań: Steve Remote(7 i 8 marzec), Duke Marcos(6 marzec)
Mix: Steve Remote
Mastering: Greg Calbi - Sterling Sound Studio
Pro-Tools Inżynier: Jon D'Uva

Conrad Herwig/puzon; Brian Lynch/trąbka; Mario Rivera/saksofon barytonowy; Paquito D'Rivera/saksofon altowy, klarnet; Dave Valentin/flet; Edsel Gomez/fortepian; John Benitez/bas; Robby Ameen/perkusja; Richie Flores/konga, instrumenty perkusyjne

"Another Kind Of Blue" - the latin side of Miles Davis - live at the Blue Note, March 6-8, 2003
Half Note Records, 2004

"Sketches Of Spain Y Mas" - the latin side of Miles Davis - live at the Blue Note, March 6-8, 2003.
Half Note Records, 2006
"Solar"(13:04), "Seven Steps To Heaven"(7:51), "Sketches Of Spain"(24:58), "Petits Machins"(4:25).



Pozdr, M.

Użytkownik MarkN edytował ten post 23.01.2012 - 22:15