Chyba cofam się w rozwoju na stare lata. Posluchałem sobie trochę starego jazzu z lat 50tych w wersji mono. Niby fortepian nie taki jak trzeba, góra też momentami dziwna, ale ten saksofon Mulligana ....
Brzmi to nieprawdopodobnie. Zastanawiam się, czy nie zmontować jakiegoś systemu full mono - full analog do płyt mono. Czy ktoś ma podobne zachcianki?

Użytkownik bum1234 dnia 02.01.2012 - 19:14 napisał

Ja nie mam.

GM

Był taki temat - nie powiem Ci tytułu ani autora wątku (ktoś kto ma zdjęcie thorensa 160tki od góry na awatarze) bo nie pamiętam. Mam kilka płyt mono i lube ich słuchać, ale czy jednak wole stereo, jakiś plan dźwiękowy.

Forumowicz 'łasic' założył podobny temat:
http://www.audiostereo.pl/mono-czy-warto-stworzyc-osobny-system_62032.html/page__p__1593624#entry1593624

Bez wątpienia stereo daje większe możliwości ;-). Ale wydaje mi się, może to tylko autosugestia, że dźwięk mono ma pewne zalety. Coś w nim jest, może dlatego, że dźwięk tworzony przez jedną kolumnę stwarza mniej problemów czysto akustycznych, to mniej więcej coś takiego jak problemy w kolumnach wielodrożnych w zakresach częstotliwości zbliżonych do częstotliwości podziału lub zupełnie ekstremalnie jak w materiale dźwiękowym przygotowanym pod kino domowe - ingerencja jest tak duża, że przeważnie nie da się tego słuchać. Dźwięk monofoniczny ma taką dziwną sterylność - nie potrafię tego dokładnie opisać. Myślę że Korwin miałby sporo do powiedzenia na ten temat.

Użytkownik STREET dnia 02.01.2012 - 19:41 napisał

Fakt, dzięki, zaraz sobie poczytam ....

Nie jesteś osamotniony. najlepsi muzycy, doskonałe orkiestry, genialni dyrygenci: zostali zapisani na płytach [bakielitowych] winylowych i taśmach ferro 50um przesuw 76.2cm/sek mono. Nowe szaty króla czyli stereofonie XY, AB,i binaural recordings tak zwanej sztucznej głowy przypisywana Neumannowi, Sennheiserowi a tak naprawdę będąca owocem pracy naukowców z Heinrich-Hertz-Institut nigdy nie będą miały takiej dynamiki i czystości zapisywanego dźwięku. Niektóre nagrania Helmuta von Karajana były dokonywane jednocześnie na dwóch niezależnych od siebie zestawach mikrofony mikser magnetofon i są to wyjątkowo nieliczne nagrania stereo, które powstały wtedy kiedy stereofonia nikomu się jeszcze nie śniła.
Pozdrawiam
Zbyszek

To ja jestem ten z Thorensem w awatarze. :)
Mój projekt niestety jeszcze nie złożony bo brakuje mi najważniejszego elementu - plinty do mojego Garrarda pod dwa ramiona. Jednym z nich będzie SME 3012 z wkładką SPU Mono. Wszystko czeka w pudełkach.
Drugim ramieniem będzie aktualnie używane przeze mnie SME 3009 z wkładką ZYX stereo. ZYX to MC SPU Mono to wysokopoziomaowa MC więc wystarczy mi NUDA. Niestety czystość mojego systemu mono nie będzie zachowana gdyż będzie on podłączony pod wzmacniacz stereo. Niestety względy lokalowe uniemożliwiają mi ustawienie głośnika centralnego. Gdy jednak taka możliwość się pojawi to skołuję jakiś 3 watowy SE i szerokopasmowy głośnik.
Mimo wszystko wierzę (na razie tylko wierzę, bo jeszcze nie słuchałem)że ma to sens. Wkładki mono nie odczytują pionowej składowej rowka gdzie mamy sporo zakłóceń, poza tym sygnał jest jeden (a ja go potem dzielę) a nie dwa - lewy kanał i prawy kanał w teorii takie same. Natomiast czy system mono w ogóle komuś jest potrzebny... no cóż ja słucham wyłącznie jazzu i klasyki i mam naprawdę spory zbiór tłoczeń mono z lat 50 60. Brzmią super. Mam nadzieję że z SPU mono zabrzmią jeszcze lepiej.

W wątku nt NUDA PHONO ahaja w odpowiedzi na moje pytanie podrzucił mi następującą garść linków :
http://jlf.pagesperso-orange.fr/erepro2.htm
http://www.vinylengine.com/phpBB2/viewtopic.php?t=36424
http://www.vinylengine.com/phpBB2/viewtopic.php?t=11623&postdays=0&postorder=asc&start=0
http://www.vinylengine.com/phpBB2/viewtopic.php?t=29189
http://www.vinylengi...9a956d971da6383
http://www.vinylengine.com/phpBB2/viewtopic.php?t=11623
http://www.audiokarma.org/forums/showthread.php?t=95842

Źródło: http://www.audiostereo.pl/nuda-phono_72479.html/page__st__350
Copyright © Audiostereo.pl
Są wysoce inspirujące.
Poczytaj
dodatkowo :
http://www.audiostereo.pl/kiedy-rzadzilo-mono_35074.html#k
http://www.audiostereo.pl/jeszcze-o-kompatybilnosci-mono-stereo_22014.html

...jesli myślisz o drugim systemie zwróć uwagę na NVA te wzmacniacze lubią stare nagrania.....mono też...

Dzięki za wpisy i linki. Utwierdziły mnie w przekonaniu, że cała ta zabawa ma sens. W szczególności dziękuję Korwinowi, którego wpisy w wątku o magnetofonach szpulowych są mi wyjątkowo bliskie ;-)

http://www.audiostereo.pl/klub-monofila_61065.html

http://www.audiostereo.pl/stereo-dwa-plaskie-strumienie-dzwiekow_39038.html

i tu..
http://www.audiostereo.pl/zegnaj-hi-fi-witaj-muzyko_19086.html

Miło mi,że nie tylko ja rocznik 1934 jestem dokładnie porąbany i są ode mnie znacznie młodsi z takim samym stosunkiem do otaczającego świata, nieważna bowiem jest wanna jej kolor i kształt, temperatura wody, szampony i olejki tylko to dziecko, ktore w tym wszystkim się kąpie. Polecam: Drobner Akustyka muzyczna i wiele prac polsko i obcojęzycznych pod hasłem Psychologia Muzyki <mowa o percepcji czyli odbiorze>.Mając odrobinę szczęścia = dostęp do taśm ferro 50um [lub nawet nieco więcej] przesuw 76.2cm/sek można z zachwytu oszaleć.
Pozdrawiam
Wszystkich
Zbyszek
{ PS trzeba jedynie z uporem maniaka składać magnetofon z odpowiednim układem elektromechanicznym oddzielonym od elektroniki < ponieważ według stawu grobla a na fanaberie mnie nie stać z przesuwami 19,04.38,1 i 76,2 cm/s

Użytkownik Korwin dnia 02.01.2012 - 20:42 napisał

Małe pytanko, czy ten wymieniony przez ciebie Helmut von Karajan to jakiś krewny słynnego dyrygenta Herberta von Karajana? Nawiasem mówiąc stereofonia śniła się niektórym ludziom już pod koniec lat 20-tych 20 wieku, w 1933 istniały płyty stereofoniczne, oczywiście nie w produkcji masowej i nie w handlu.

Użytkownik ryszard_pp dnia 07.01.2012 - 02:06 napisał

Najwidoczniej nastąpiło przejęzyczenie w kwestii imienia. I to tyle.

Użytkownik Yul dnia 07.01.2012 - 08:58 napisał

Masz rację przejęzyczenie i ja ponoszę winę oczywiście,że Herbert von Karajan. Nie dysponuję już i nie dysponuję jeszcze materiałami zapisanymi na małej prędkości stacyjnej [38.1cm/s] ani na dużej [76.2cm/s]; ale będę miał do nich dostęp i być może staną się moją własnością. Ponieważ będą to nagrania polskie i niemieckie lub z okresu Generalnej Guberni niemieckopolskie na nośniku starym gruboziarnistym i wyjątkowo kruchym sprzęt do ich odtworzenia [i oby odtwarzania] musi być wyjątkowo precyzyjny i niezawodny. Szczytem możliwości zapisu mono jest walc Arama Chaczaturiana z filmu Maskarada wg dramatu M.Lermontowa, polecam.
Pozdrawiam
Zbyszek

Użytkownik Korwin dnia 07.01.2012 - 12:08 napisał

Jest co prawda po 3 w nocy, ale wyciągnąłem z archiwum złoty album mono von Karajana, dziewięć symfonii Beethovena, tłoczenie Deutsche Grammophon, Grand Prix du Disque i niestety dobrze zapamiętałem, a słucham klasyki chyba od ponad 40 lat - D. U. P. A. (wg terminologii Stanisława Lema - Dobrowolny Upowszechniacz Porządku Absolutnego) - klęska realizacyjna nagrodzona Grand Prix du Disque - nagranie zza grubej, bardzo grubej kotary, kompletnie martwe, mimo, że to Berliner Philharmoniker i mój ulubieniec von Karajan, to jedna ze słynnych jego wpadek, ale tylko realizacyjnych. Mam w wydawnictwie albumowym inną jego słynna i dużą wpadkę, tym razem jego osobistą, bo inerpretacyjną, symfonie Schuberta, delikatne, powolne, subtelne i bardzo, ale to bardzo niuansowe, zwiewne rzeczy zagrane przez Berliner Ph. pod dyrekcją (najwyraźniej wojowniczo usposobionego) Herberta z wojskową, niemal marszową werwą, nagranie zepsute w raczej rażący sposób w porównaniu z genialnym arcydziełem wyczarowanym przez muzyków London Philharmonic Orchestra pod dyrekcją Johna Pritcharda i Horsta Steina. Tia....., genialny Herbert był potężnym kłębowiskiem sprzeczności.