Witam

Poczułem niedpartą chęć :) sprawienia sobie dzieł Giuseppe Verdiego, stąd ten wątek, ale od początku. Pierwotnie to była konieczność kupna Balu Maskowego, bo mi się taśma zużyła :), ale cóż, teraz "chodzą za mną" również pozostałe opery. Takie życie :). Po Balu przyjdzie pewnie czas na Rigoletto, Fallstafa, Aide, Otello...
Prosiłbym o podpowiedź, które wykonania są warte uwagi, porywające i nieprzemijające :)
Wykonanie na taśmie było niezidentyfikowane, wykonawcy również :)

Szklanka zimnej wody.

W "Balu maskowym" dobry jest pomysł Jonesa i McDonalda żeby przedstawić je na Jeziorze Bodeńskim

Muzycznie nic ciekawego.
[obrazekLUKASZ-179745_1.jpg]

-> gregk
http://www.audiostereo.pl/forum_wpisy.html?temat=6345&all=1

Pzdr.

>lolo
Dziękuję, przegapiłem ten wątek. Pzdr.

Zastanawiam się nad tymi dwoma wykonaniami,
Callas, Di Stefano/Votto EMI 5563202,
Price, Pavarotti/Solti Decca 4102102.
[obrazekLUKASZ-180153_1.jpg] [obrazekLUKASZ-180153_2.jpg]

Natrafiłem na jeszcze jedno, być może wartościowe wykonanie Domingo, Bruson/Abbado DG 453 148-2.
[obrazekLUKASZ-180508_1.jpg]

Odświeżam ten krótki i mało pasjonujący wątek, w celu zamknięcia :)
Ostatecznie wybrałem nagranie pod batutą Ericha Leinsdorfa z 1966 roku z lubianą przeze mnie Leontyną Price - RCA GD 86645.

A, Sir George Solti z Leontyne Price to następna pozycja na liście :)

No to koniec, zamknięte :)

gregk:
dobry wybór

Wszystkie z wymienionych nagrań mają wady i zalety(Leinsdorfa nie słyszałem ale uchodzi za świetne). Nagranie Soltiego jest chyba ciekawsze niż Abbado. Porównanie Pvarotti- Domingo jest kwestią gustu. Margaret Price(Solti) bije na głowę przeciętną katię Ricarelli, w obydwu śpiewa Bruson, który z kolei nie dorównuje zarówno Tito Gobbiemu jak Merrillowi.
Wybór między parami Price – Bergonzi i Callas – di Stefanoa wypada mniej więcej remisowo, ale za nagraniem RCA przemawia lepsza jakość dźwięku. Tak więc – moim zdaniem – do finału trafiają nagrania RCA i Decca.

A oto moje inne propozycje, jeśli chodzi o inne opery Verdiego:
RIGOLETTO:
EMI: Gobbi, Callas, di Stefano/Tulio Serafin(?) – absolut
DG: Capucilli, Domingo, Cotrubas, chyba pod Giulinim
RCA: Merrill, Kraus, Scotto(?), pod Soltim

TRUBADUR:
EMI: Callas, di Stefano, Panerai – pod Karajanem(słyszałem tylko fragmenty, ale uchodzi za klasyka)
Decca: del Monaco, Tebaldi, barytona nie pamiętam, jako Azucena chyba Simionato
RCA: Corelli(rewelka), Tucci, Merrill – dyr. Thomas Schippers
RCA: Domingo(debiut), Price, Milnes

AIDA:
EMI: Callas, Tucker, Gobbi, Barbieri/dyr.. Serafin – nierówne ale ciekawe
RCA: Bjorling, Milanov, Barbieri – ponoć absolutny klasyk
Decca: Price, Vickers, Merrill, Gorr/Solti – super
EMI: Nillsson, Corelli, Sereni, Bumbry – trochę efekciarskie, ale słynna scena nad Nilem jest bombowa
EMI: Freni. Carreras, Capucilli, Baltas/ Karajan – lekkie głosy, ale efekt bardzo ciekawy
EMI: Caballe, Domingo, Capucilli, Cossotto/ Murti – chyba najlepsze nagranie z nowoczesnym dźwiękiem
UWAGA! Należy wystrzegać się wielkiej kupy Claudia Abbado dla DG, chwalonej w ostatnim nr AV – nawet Domingo śpiewa tam słabo, cała reszta obsady(Ricarelli, Nucci) jest po prostu beznadziejna, może z wyjątkiem Ghiaurowa.

OTELLO:
RCA: wersja Toscaniniego z wielką kreacją Ramona Vinaya, inni śpiewacy też porządni, pod wieloma względami jest genialne to nagranie(mono)
Decca: del Monaco, Tebaldi, Protti – pierwsza wersja ma beznadziejny dźwięk(niby-stereo), ale protagonista jest w świetnej formie(o ile ktoś trawi tego tenora), druga wersja pod Karajanem jest całościowo lepsza, ale del Monaco jest już cieniem samego siebie.
EMI: Vickers, Rysanek, Gobbi /Serafin– klasyk
RCA: Domingo, Scotto, Milnes/ Levine – wielka kreacja tytułowa
Decca: Cossutta, Margaret Price, Baqier(?)/ Solti – słyszałem tylko fragmenty, ale opnini ma bardzo dobre

Oczywiście wszystkie moje uwagi są subiektywne. Z góry przepraszam za błędna pisownię niektórych nazwisk lub ewentualne pomyłki.

>papkin
Dziekuję za słowa otuchy :)

>dzarro
Dziękuję za solidny wpis. Wybierając koleje dzieła Verdiego na pewno wpadnę spojrzeć jakich wykonań szukać, czy na które zwrócić uwagę. Zakładając wątek liczyłem na z gruntu subiektywne, wręcz radykalne opinie :) , a szczególnie "ostrzegawcze" :)

Pozdrawiam

jeśli ostrzegac to przed "Ernani" z Pavarottimi Sutherland oczywisćie pod Bonyngem Decca nagranie z 1987, jak mówił Jurek Kiler - Kaszan

No tak, partia tytułowa to raczej za ciężka dla Lucjanka. Chociaż Otella pociągnął całkiem nieźle.