Jump to content

Yamaha TW-E3B

Chyba pierwszy raz, odkąd mniej, bądź bardziej poważnie zajmuję się dzieleniem własnymi refleksjami z odsłuchów najprzeróżniejszych ustrojstw spotkała mnie sytuacja, kiedy pomimo najszczerszych chęci plany testowe, z racji umaszczenia dostarczonego na testy urządzenia zmuszony byłem nader poważnie przearanżować. Nie wykluczam, iż to wyłącznie moje prywatne fobie, uprzedzenia i widzimisię, gdyż w końcu nawet legendarny Grucha z dumą nosił otrzymany sweterek, a i sam producent będącego przedmiotem niniejszej epistoły akcesorium właśnie taką a nie inną wersję promuje fotografiami postawnego młodzieńca, ale jestem starym, zmanierowanym ogrem i czego jak czego, ale różowych słuchawek, niezależnie od ich rozmiaru, poza domostwem nigdy (aż do ostatniej dostawy) nie nosiłem, nie noszę (już, bo testy zakończyłem) i nosić nie zamierzam. No dobra, z poczucia obowiązku kilkukrotnie z dostarczonymi przez Sieć Salonów Top HiFi & Video Design różowymi (!!!) Yamahami TW-E3B, wyłącznie po zapadnięciu zmroku i z kapturem na gładko ogolonym czerepie, bocznymi uliczkami przemknąłem, jednak za zwyczajowe sesje testowe w środkach komunikacji miejskiej grzecznie, acz stanowczo podziękowałem. Całe szczęście kolor korpusów na brzmienie nie wpływa a przynajmniej wpływać nie powinien, więc jeśli zastanawiacie się co potrafią najnowsze bezprzewodowe (true wireless) dokanałówki Yamaha TW-E3B nie pozostaje mi nic innego, jak zaprosić Was na ciąg dalszy.

Yamaha_TW-E3B-0001.thumb.jpg.35ae9e86307fd265d083e8509c609d1a.jpg Yamaha_TW-E3B-0002.thumb.jpg.08baa5d0ecaf839cf192b9787d4bc51b.jpg

Yamaha_TW-E3B-0003.thumb.jpg.13634f0d8b21c09bc619b61f5d32fc6a.jpg Yamaha_TW-E3B-0004.thumb.jpg.3c51300a2f44bb055a6d6261b22e1b78.jpg

Yamaha_TW-E3B-0005.thumb.jpg.14d80749cb3a20919b6f55dd109e2a74.jpg Yamaha_TW-E3B-0007.thumb.jpg.eafbde4caef477cf8997fd6ebe1a05cd.jpg

Yamaha_TW-E3B-0008.thumb.jpg.091eaf1e489d87f2b1c8fef22b271a4a.jpg Yamaha_TW-E3B-0009.thumb.jpg.65deb705ba2cec716191c2bc3f98e7d3.jpg

Yamaha_TW-E3B-0010.thumb.jpg.22fe04b101f8cbab869c614a08674b92.jpg Yamaha_TW-E3B-0011.thumb.jpg.2ee745690c68f0d06e1b0530ff95a414.jpg

Yamaha_TW-E3B-0012.thumb.jpg.6a824300fb2596a19abd87aeda01f8fe.jpg Yamaha_TW-E3B-0013.thumb.jpg.c96d76b26498740796673a0f8e0c4fa2.jpg

Yamaha_TW-E3B-0014.thumb.jpg.b68ddd804c11d2e7859cc50265e7abf1.jpg Yamaha_TW-E3B-0015.thumb.jpg.04dc0dc3d506bb48da7c0870ff82a29f.jpg

Yamaha_TW-E3B-0016.thumb.jpg.ebf85739f10d5126dcf69557fac183b7.jpg Yamaha_TW-E3B-0017.thumb.jpg.c768b9a66124bd5ace059237960aec4d.jpg

O dość kontrowersyjnym umaszczeniu już zdążyłem napomknąć a przy najbliższej nadarzającej się okazji nie omieszkam osobiście podziękować nieszczęśnikowi z ekipy dystrybutora odpowiedzialnemu za organizację testów, więc ten temat pozwolę sobie zakończyć. Z kolei samo opakowanie, z okienkiem umożliwiającym podejrzenie zawartości, jak i solidność wykonania zarówno samych dokanałówek, jak i dedykowanego im i pełniącego oprócz ochronnej, również rolę ładowarki etui ocenić trzeba jako nad wyraz satysfakcjonujące. Ponadto samo etui wyposażono w widoczne na froncie cztery niewielkie diody informujące o poziomie naładowania. Tuż po wysmyknięciu tytułowych słuchawek pierwsze, co przychodzi na myśl, to to, iż TW-E3B są zaskakująco małe i wręcz filigranowe. I tak też jest w istocie, gdyż każda ze słuchawek waży całkowicie pomijalne 5 gramów a z racji nader zauważalnie zminimalizowanych gabarytów panele sterowania głośnością, odtwarzaniem, połączeniami telefonicznymi i aktywujące asystenta głosowego ukryto pod łapiącymi za oko na frontach korpusów firmowymi logotypami, natomiast rolę interfejsu komunikującego użytkowników o stanie pracy słuchawek powierzono mikro-diodom znajdującym się w ich (logotypów, nie użytkowników) pobliżu. Fabrycznie E3B wyposażone są w gumki o rozmiarze M, jednak w opakowaniu znajdziemy zarówno mniejszą, jak i większą rozmiarówkę (XS, S i L).
Oprócz faktu konieczności parowania każdej słuchawek w określonej kolejności (zaczynamy od prawej) warto również wspomnieć o firmowej aplikacji Yamaha Headphones Controller pozwalającej aktywować/dezaktywować nader przydatną funkcję Listening Care (o której dosłownie za chwilę), jak i zmienić domyślny czas wyłączania słuchawek po utracie połączenia bezprzewodowego. Fabrycznie wynosi on 5 minut, jednak dostępne są jeszcze opcje 30 min, 1h i 3h. Jeśli zaś chodzi o ww. funkcję Listening Care , to działa  ona w oparciu o właściwości ludzkiego słuchu a dokładnie uwzględniając trudności odbioru niskich i wysokich częstotliwości, przy niskich poziomach głośności i różnych środowiskach odsłuchowych koryguje balans tonalny. W rezultacie, niezależnie od otaczających nas okoliczności przyrody, czyli środowiska odsłuchowego zapewniony jest wyjątkowo naturalny i przyjazny – nienadwyrężający naszego słuchu ponadnormatywnymi dawkami decybeli dźwięk. Od strony konstrukcyjnej mamy do czynienia z ideą słuchawek zamkniętych, co w przypadku dokanałówek, poza kilkoma wyjątkami należy do normy. Wewnątrz zaimplementowano 6 mm przetworniki a komunikacja odbywa się po Bluetooth® V5.0 z pełnym wsparciem kodeków SBC, AAC i co najważniejsze Qualcomm® aptX™.

A co do walorów sonicznych naszych bohaterek, to … pomimo ich „pudrowego różu” okazało się, że mogą się pochwalić nader rockowymi pazurkami. Przykładowo nad wyraz eklektyczny i niezwykle udanie łączący nowofalową elektronikę z brudnymi, iście garażowym brzmieniem gitar album  „A Day at the Beach”  formacji Airbag brzmi po prostu wybornie. Ma w sobie pierwotną dzikość, twórczy, graniczący z agresją bunt i świeżość jakże sporadyczną na współczesnym rynku muzycznym. A tu proszę wszystko jest na miejscu i bądź co bądź, całkiem akceptowalne pod względem finansowym, gdyż nieprzekraczające 460 PLN, utrzymane w estetyce miłośniczek Barbie, Hello Kitty, czy innego szatańskiego pomiotła (przynajmniej z punktu widzenia jednego obłąkanego kaznodziei) pchełki są w stanie owo bogactwo form artystycznego wyrazu realistycznie pokazać. Wystarczy nieco ponad dziesięciominutowy, otwierający ww. wydawnictwo „Machines And Men” a wsłuchując się z zadziorne riffy Bjorna Riisa, potężny, pulsujący bas zaproszonego na gościnne występy Kristiana Karla Huttgrena, oniryczne klawisze, czy iście floydowskie partie perkusji Henrika Fossuma  bardzo szybko zapomnimy, iż cokolwiek jest pomiędzy nami a samymi muzykami. Namacalność, swoboda i realizm przekazu są bowiem nader unikalne na tym pułapie cenowym. A tu, włączamy Tidala i jesteśmy tylko my i muzyka. Muzyka przez wielkie „M”, z właściwą jej głębią, wspomnianą swobodą, czyli brakiem zauważalnych limitacji i fenomenalnym wglądem w strukturę, tkankę kompozycji, lub jak kto woli nagrania. Co ciekawe dynamika również nie zasługuje nawet na najmniejszą krytykę, gdyż zarówno w swej mikro, jak i makro odmianie oddaje każdy dżul energii zawarty na materiale źródłowym, jednakże Yamahy dalekie są od sztucznego podbijania dołu pasma. O nie, śmiem wręcz twierdzić, iż początkowo można ulec złudzeniu, że basu, choć nie sposób odmówić mu kontroli i zróżnicowania jest jakby ciupkę za mało. Jednak kiedy do głosu dochodzi gitara basowa, syntetyczne loopy, bądź odpowiednio rozbudowany zestaw perkusyjny nagle dostajemy przysłowiowego kopniaka z półobrotu i już wiemy, że po prostu TW-E3B grają tak, jak grać powinny, a że nie upiększają i nie interpretują reprodukowanego materiału tak dodając jak i zachowując cokolwiek dla siebie, to tylko wypada się cieszyć.
Podobne obserwacje poczyniłem podczas odsłuchów dość nieoczywistego, czy wręcz zakręconego jak domek ślimaka albumu „Dreamer” Susumu Yokoty. Bowiem oparty na elektronice i iście orientalnym klimacie materiał wprowadzał słuchaczy w swoisty trans, zamykał we własnym mikrokosmosie i trzymał do ostatniego dźwięku. Z premedytacją po ów album sięgnąłem, gdyż góry i to nie zawsze przyjemnej, jest tam sporo. Tymczasem Yamahy nic a nic nie wygładzając, czy tonizując ani razu nie przekroczyły cienkiej czerwonej linii ofensywności, z iście mistrzowską precyzją rozwieszając poszczególne źródła pozorne w obszernej trójwymiarowej przestrzeni. Jeśli zaś chodzi o nieco bardziej naturalny i niezelektryfikowany aparat wykonawczy, to „Silver Lining Suite” Hiromi nader dobitnie pokazał, że i tutaj jest nie tylko dobrze, co wręcz bardzo dobrze. Równowaga tonalna utrzymana jest na poziomie studyjnych monitorów i to tych lepszych, jednak znów – brzmienie ukierunkowane jest na naturalność i transparentność a nie kreowanie autorskiego bytu równoległego. Ot coś w stylu odpowiednika Amphionów, które nie ocieplając dalekie są od ofensywności i ostrości. Nie można zatem narzekać na brak wypełnienia kreślonych pewną ręka konturów, zejścia najniższych składowych, gdyż wszystko to jest doskonale obecne i w pełni definiowalne. Jednym, a raczej trzema słowami - cud, miód i orzeszki. Ech, gdyby jeszcze tytułowe Yamaszki nie były różowe, to coś czuję w kościach, że niezbyt często z uszu bym je wyciągał.

Krótko mówiąc Yamaha wprowadzając na rynek nowocześnie umaszczone, odporne na warunki atmosferyczne i szalenie wygodne TW-E3B z jednej strony puszcza oko do młodzieży a z drugiej, dzięki zaskakująco naturalnemu a zarazem wyrafinowanemu brzmieniu jest w stanie spełnić wygórowane wymagania doświadczonych melomanów i audiofilów. Jeśli zatem szukacie dokanałówek do tańca i do różańca, to posłuchajcie TW-E3B a nie powinniście wyjść z salonu audio z pustymi rękoma.

Marcin Olszewski

Dystrybucja: Sieć Salonów Top HiFi & Video Design
Cena: 459 PLN

Dane techniczne
Przetworniki: dynamiczne, 6mm
Pasmo przenoszenia: 20 Hz - 20 kHz
Klasa wodoodporności: IPX5
Waga: 5g
Komunikacja: Bluetooth® V5.0
Obsługiwane profile: A2DP, AVRCP, HFP, HSP
Obsługiwane kodeki: SBC, AAC, Qualcomm® aptX™
Czas pracy na baterii: 6h + 3 doładowania w etui (łącznie 24h)
Czas ładowania: ok. 2h
Inne: Siri® / Google Asisstant
Dołączone akcesoria: 30cm przewód USB (A-C), gumki XS / S / M / L
Dostępne kolory: czarny, jasnoszary, niebieski, zielony, jasnoróżowy, lawendowo-fioletowy




User Feedback

Recommended Comments

There are no comments to display.



Guest
This is now closed for further comments

  • NAD M10v2

    Choć integracja, wielofunkcyjność i kompaktowość od lat odmieniane są przez wszystkie przypadki, to dziwnym zbiegiem okoliczności wśród audiofilsko zorientowanych odbiorców w większości przypadków wywołują reakcje alergiczne o różnym nasileniu. Niby technika, szczególnie cyfrowa, nawet nie tyle idzie, co gna do przodu, miniaturyzacja nie zawsze dotyczy metraży mikro-apartamentów a rozmiar powoli przestaje być wyznacznikiem klasy, bądź jej braku, jednak do przełamania umownych uprzedzeń trzeba ni

    Fr@ntz
    Fr@ntz
    Wzmacniacze

    Teufel - THEATER 500

    Teufel Marka Teufel jest już znana naszym czytelnikom z wcześniejszego testu kolumn ULTIMA 40 ACTIVE, soundbara CINEBAR 11, czy konkursu w jakim brali udział nasi czytelnicy.   O firmie Dla tych którzy spotykają się z nią pierwszy raz, w ramach przypomnienia kilka słów:   Firma została założona w Berlinie w 1979 roku, przez Peter’a Tschimmel’a. Był jednym z wielu innowacyjnych konstruktorów, złotej epoki sprzętów audio, podobne początki miały takie

    plastik1989
    plastik1989
    Kolumny 2

    Janek Pentz - Paradox

    Janek Pentz – Paradox   Ciekawy album, młodego polskiego muzyka komponującego i wykonującego swoje utwory, solo na gitarze. Album pozwala docenić szeroki wachlarz dźwięków gitary i poznać kunszt muzyka po klasycznej edukacji gry na tym instrumencie. Ciekawe przeżycie muzyczne, z którym polecam się zapoznać.     Cena: 40 zł Lista utworów: 1. Prelude 2. Paradox 3. Nocturne 4. Kłobuk 5. Wabi-Sabi 6. Interlude 7. Nevermore 8. The Sun 9. The Road

    plastik1989
    plastik1989
    Muzyka

    Siltech - Factory tour (EN)

    Recently, I had the opportunity to go to the Siltech factory in the Netherlands, which I used to write an article about the Siltech brand, as well as about their plant where they produce their products. Employees of the Polish distribution of Siltech, were sent there for training in the field of product servicing, and I diligently took advantage of the possibility of getting along with them and creating this material. First of all, I was curious about what a cable production plant might loo

    plastik1989
    plastik1989
    Reportaże

    HiFiMAN HE-400se

    Kiedy kilka lat temu zaczynałam swoją przygodę ze słuchawkami, wszystko wydawało mi się proste, dopóki nie trafiłam do sklepu i nie usłyszałam pytania, jakie to mają być słuchawki dynamiczne czy planarne ? Ponieważ cena słuchawek planarnych była dla mnie zaporowa mój wybór był oczywisty. Trochę czasu minęło i dzisiaj trafiły do mnie na testy słuchawki HifiMan HE-400se, oczywiście wykonane w technologii magnetostatycznej, w cenie niewiele ponad 700 złotych. Aby wyjaśnić, dlaczego cena mnie dz

    M@rgot
    M@rgot
    Słuchawki
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.

                  wykrzyknik.png

AdBlock blocking software detected!


Our website lives up to the displayed advertisements.
The ads are thematically related to the site and are not bothersome.

Please disable the AdBlock extension or blocking software while using the site.

 

Registered users can disable this message.